Procesor pentium
Procesor pentium – Procesor z tej rodziny był bardzo nowatorski ponieważ jako pierwszy był to procesor CISC. Mówi się tak z tego powodu że po raz pierwszy została zastosowana w nim technika architektury RISC której rozwiązanie pozwalała na pracę potokami. Jeden cykl pracy tego procesora dzielił się na dwa potoki jeden to taki który był wstanie wykonać każdą instrukcję jak i drugi który potrafił wykonywać najprostsze instrukcje. To zastosowanie połączenia sygnalizowało że połączenie architektury x86 i RISC jest możliwe i były to początki w tworzeniu procesorów hybrydowych. Tak naprawdę procesor pentium był tylko logicznymi i486 które korzystały ze wspólnego rejestru i jednej wspólnej magistrali które były odpowiedzialne za wykonanie jednego cyklu. Procesor ten był wstanie wykonywać 2 instrukcje jednocześnie a czas ich realizacji był podobny do tego w i486. Możliwe to jednak było tylko wtedy gdy operacje te nie były nad zbyt złożone jak i od siebie zależne. Dzięki temu że procesor korzystał z 64 bitowej szyny danych zainstalowany w komputerze pamięć Ram mogła pobierać dwa razy więcej danych w cyklu pracy.
Możliwe to było dlatego że wszystkie główne rejestry i tak pozostawały 32 bitowe. Procesor ten wspierał obróbkę aplikacji multimedialnych dzięki zastosowaniu w późniejszych modelach instrukcji MMX, który był bardzo prostym zestawem instrukcji SIMD. Dużą zaletą jak i nowością było rozłożenie na dwa banki pamięci podręcznej procesora i w dodatku uległa ona podwojeniu. Wynosiła ona 2 i 8kB oraz 2 i 16 tylko i wyłącznie dla wersji MMX. Ciche i magistrala mogły współpracować ze sobą szybciej dzięki zwiększeniu buforu zapisu (dla wersji MMX została ona podwojona). Dodano również cztery linie adresowe które nie były w żaden sposób używane. Zmieniło się to dopiero wraz z pojawieniem się na rynku Pentium Pro ponieważ wtedy pojawiły się dopiero skuteczne mechanizmy adresowe. Jednostka ta została wyposażona w opcję branch Protection która miała za zadanie przewidywać skoki. Miała ona skuteczność osiemdziesięciu procent dla jednostek MMX jak i dziewięćdziesiąt procent dla jednostek Pentium Pro.
Jedną z pierwszych szyn częstotliwości taktowania przeznaczoną dla tego procesora było 66, a w późniejszych modelach 66MHz. Przy układzie tym został przeprojektowany również koprocesor co umożliwiło zwiększenie jego możliwości od pięciu do sześciu raza niż w przypadku procesora z rodziny 486. Prócz stron 4kB dostępne również były strony o wielkości 4MB oczywiście przy włączonej opcji stronicowania. Jako jedyny ówczesny procesor na rynku miał wsparcie dla maszyn wieloprocesorowych, a co za tym szło umożliwiał budowanie komputerów o ilości procesorów większej niż jeden. Był również wyposażony w technologie APIC która jednak był tylko dostępna przy zastosowaniach wieloprocesorowych.